Dungeon Defense (WN) 236 การสู้รบของจอมมาร (7) ฅฅฅฅฅฅฅฅฅฅฅฅฅฅฅฅฅฅฅ
โพชั่นไหลเข้าไปในปากของเธอเป็นปริมาณมาก
‘อุบ, อึก……ฮ่าาาช์, อุบ……!’
สีหน้าของกามิกินบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด ผมไม่สนใจและยังคงกรอกตัวยาต่อไป ยากระตุ้นเซ็กส์นั้นไม่ได้ไหลลงคอเธอหมดมีบางส่วนไหลออกข้างปาก
ดวงตาของกามิกินนั้นชุ่มโชกไปด้วยน้ำตาขณะที่เกิดสัมผัสพึงพอใจขึ้นมาอย่างเข้มข้น เธอนั้นเลอะเปรอะไปด้วยตัวยาที่ผสมกับน้ำลายรอบปากเธอ
พอผมถอนขวดออกจากปากเธอ มันก็เกิดเสียงดัง ‘ป๊อบ’ อันแสนน่ารักดังขึ้น
กามิกินพูดทั้งๆที่ปากยังสั่น
‘เดี๋ยว ข้าบอก……ข้าบอกให้เจ้ารอก่อน!’
ตาของเธอดุร้าย แม้สมองของเธอคงกลายเป็นค็อคเทลแก้วชมพูไปแล้วก็ตามแต่เธอก็ยังมีความมุ่งร้ายเหลืออยู่
‘รออย่างนั้นรึ? อย่าบอกนะว่า เธอต้องการให้เลิกแล้วน่ะ’
‘มันไม่ใช่อย่างนั้น แต่……อุก……เอาให้ช้าลง……!’
‘โทษทีนะ แต่เรื่องนั้นน่ะ มันเป็นไปไม่ได้’
ผมมองเธอด้วยสายตาแสดงถึงความขอโทษ
‘มีเวลาจำกันและตอนนี้มันผ่านไปแล้ว ถึง 35นาที
ข้าเสียใจด้วยจริงๆนะ ข้าไม่มีเวลามาสนใจสภาพของคุณกามิกินตอนนี้หรอก’
เอาตรงๆผมอยากเอาแท่งเนื้อของผมยัดเข้าไปในร่างของกามิกินทันทีด้วยซ้ำ
เธอจะต้องคลั่งตายด้วยความสุขกายที่มหาศาลและยอมแพ้แน่ๆ แต่จะทำแบบนั้นไปเพื่ออะไรกันล่ะ? มันไร้รสนิยมเสียเหลือเกิน ไม่ต่างจากการทำลายดอกไม้ด้วยค้อนปอนด์นั่นแหละ
ผมกระซิบข้างหูของกามิกิน
‘ข้าไม่มีทางชนะหรอก หากข้าไม่ใส่สุดน่ะ เธอน่ะร้ายกาจเกินไปนะ คุณกามิกิคนสวยจ๋า’
‘อ้าก! ……อย่ามากระซิบ ข้างๆหูข้า!’
ไหล่ของกามิกินนั่นกระตุกทันทีที่ผมพ่นลมเบาๆเข้าไปที่หู
เธอคงถึงจุดแค่เพียงโดนเสียงกระซิบปลุกเร้ากระตุ้นอย่างมาก
ยาปลุกเซ็กส์ขวดที่สองที่ผมกรอกปากเธอไปคงส่งผลแล้วล่ะ ดี ดีมาก
ตอนนี้ทั่วทั้งโลกประดุจดั่งเครื่องทรมานกามิกินแล้ว ใบหญ้าบนพื้นนั้นแทบไม่ต้องแท่งดุ้นที่คอยเสียดแทงเข้าไปในร่าง และลมเย็นที่พักมาก็ยังคงทะลวงอย่างไร้ปรานี
‘ฮึก อั่กก……อาาา, ฮู่วววว……! อึก……!’
กามิกินนั้นถึงจุดสุดยอดไปหลายต่อหลายครั้งทั้งที่ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ น้ำกามของเธอไหลออกมาที่น่องไม่หยุด กลิ่นมันเหมือนกับลูกพีช
‘เอาอย่างนี้เป็นไง? ข้าจะกรอกยาให้ช้าลงหน่อยตามที่คุณกามิกินปรารถนาเลยล่ะ แต่ทว่า จะต้องต่อเวลาเพิ่มอีก 30 นาทีนะ’
‘อ่าาา, อูววว, อ่าาาา…….’
กามิกินส่ายหัว เธอไม่เหลือแรงที่จะพูดปฏิเสธแล้ว ช่วยไม่ได้ที่เธอจะครางไม่หยุดแบบนั้น
‘น่าเสียดายจังนะ’
ผมอุตส่าห์แนะนำด้วยการให้เกียรติแล้วจริงๆ
การมอบความหวังให้อีกฝ่ายยังไงล่ะ
กามิกินอาจจะคิดว่า ผมกำลังรู้สึกกดดันกับเวลาที่ผ่านไป
ผมอาจจะแกล้งทำเป็นใจเย็นและหาทางยืดเวลาออกไปให้นานที่สุดสินะ?
เปล่าเลย ไม่ใช่เลย ผมอาจจะกำลังดิ้นรนอย่างมากแต่ไม่ใช่ว่าผมเสียเปรียบแต่อย่างใด
เธอต่างหากล่ะที่กำลังทุกข์ และกลุ้มอยู่ ไม่ใช่ผม
แค่อีกนิดเดียวเท่านั้น เธอแค่ทนต่อไปอีกนิดเดียวเท่านั้น…….
แค่อีกนิดเดียว สุดท้ายแล้วสิ่งนี้นี่แหละที่ทำให้อีกฝ่ายข่มกลั้นได้ดีขึ้น
มันเป็นเรื่องจริง ผมผ่านประสบการณ์ทำนองนี้มานักต่อนักแล้ว อยากจะทรมานใครสักคนอย่างนั้นหรือ? ก็ต้องมอบโอกาสความเป็นไปได้อันมากมายให้กับเจ้านั่น อย่าไปต้อนให้พวกนั้นหรือไม่เปิดตัวเลือก หรือทางหนีไว้เลย
พูดอีกอย่างคือ การทำแบบนั้นน่ะ มันขาดไร้ซึ่งสุนทรียภาพทางความงาม
ความสิ้นหวังนั้นจะหอมหวานยิ่ง ถ้าหากมีพวกนั้นพบว่า ตัวเองมีโอกาสที่จะสามารถไขว่คว้าด้วยตัวเองได้
‘แหม ตัวข้านี่นะ คุณกามิกิน ตาของเธอนั้นเลอะเปรอะไปหมดแล้ว ข้าจะเช็ดน้ำตาให้ท่านนะ’
‘อ้าา เดี๋ยว ไม่ ━ฮิก, อย่าทำ!’
กามิกินตะโกนขึ้นมาอย่างสิ้นหวัง
เธอคงจะหวาดกลัวมาก พอคิดได้ว่า มันจะเกิดอะไรขึ้นหากผมใช้นิ้วไปแตะสัมผัสกับผิวของเธอ ณ ขณะนี้
ผมยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน
‘หรือข้าควรจะหยุดดีนะ?’
กามิกินไม่พูด
ผมใช้จังหวะนั้นปาดน้ำตาเธอด้วยนิ้วของผม
‘อ๊าาาาาาาา!’
น้ำเสียงยั่วสวาทกระตุ้นราคะของเธอดังไปทั่วผืนฟ้า
‘อย่าห่วงไปเลยนะ นิ้วของนั้นไม่ต่ำช้ามารยาทรามขนาดที่จะปล่อยให้สาวน้อยตรงหน้าต้องร้องไห้เพียงลำพังหรอก’
‘อุ่กกก ฮิกกกกก! ฮึกก อ๊าาาห์!’
ริมฝีปากกามิกินนั้นบูดเบี้ยวทุกครั้งที่ผมปาดน้ำตาให้เธอ ซี่โครงกะเพื่อมขึ้นลงขณะที่บิดตัวไปรอบๆ เธอนั้นชุ่มโชกราวกับอาบด้วยน้ำมัน แต่ความจริงแล้วมันคือ เหงื่อที่ไหลออกมาจากทั่วทั้งร่าง
เห็นไหมล่ะ ยังไม่นับว่าผมเป็นสุภาพบุรุษอีกหรือไร?
ผมไม่ได้ฝืนเอาไอ้น้องชายผมกระแทกกามิกินตั้งแต่แรก สุภาพบุรุษเองก็สมควรจะแสดงพฤติกรรมอันแสนสุภาพสิ ดังนั้นจึงเป็นธรรมดาที่ต้องเลือกเส้นทางที่ยากกว่าคนทั่วไป
มอบโอกาสให้อีกฝ่าย แบกรับความเสี่ยงที่จะล้มเหลว ทั้งยังมอบความหวังให้
และเมื่อตอนนั้นยามที่พบว่า มันไร้สิ้นซึ่งความหวัง เมื่อค้นพบถึงสัจจะข้อนั้น
ผมเชื่อโดยไม่เคยกังขาสงสัยเลยว่า <หีบแพนโดร่า> ที่บรรพบุรุษของพวกเราอยากจะส่งต่อมาให้พวกเราก็คือ สิ่งนี้นี่เอง
แพนโดร่า จงเจริญ! กามิกิน จงเจริญ!
‘ดูเหมือนน้ำตาเธอจะไหลไม่ยอมหยุดเลยนะเนี่ย มือข้าเองก็เริ่มเปียกเพราะน้ำตาแล้ว!’
‘ข้า, อั่ก, อึ่กกก! ไม่, เจ้าสิ่งนี้,ฮิก , ไม่!’
ผมยังคงใช้นิ้วปาดน้ำตาเธอเบาๆ
กามิกินยังคงหลั่งน้ำตาออกมาด้วยความพึงพอใจในทุกครั้ง ถือว่ามันดีมากจริงๆ ทำให้ผมสามารถเช็ดน้ำตาเธอต่อเนื่องไม่มีหยุดพัก
ช่างเป็นวัฏจักรที่น่าเชยชมยิ่ง!
เมื่อใดที่ผมเช็ดน้ำตาออก ก็จะได้สร้างลูปแห่งความพึงพอใจอันไร้ที่สิ้นสุดขึ้นมา ผมถึงกับอึ้งในกฏธรรมชาติตรงหน้า
กามิกิน จงเจริญ! เอนโทรนปี้ จงเจริญ!
ผมหยุดมือชั่วครู่ก่อนจะพูดขึ้น
‘ยังเหลือเวลาอีก 20 นาที ’
‘หน่าาาา, อั่กกกก……ฮิกกก…….’
‘คุณกามิกิน ฟังอยู่หรือเปล่า?’
ดวงตาของกามิกินเริ่มลอยโดยสมบูรณ์ ผมไม่ได้แตะพื้นที่รอบดวงตาเธออีกต่อไปแล้ว แต่ร่างทั้งร่างยังคงกระตุกอย่างรุนแรงด้วยความรู้สึกพึงใจที่ยังตกค้างอยู่
แหม ผมนี่ มันจะเป็นปัญหาเอาหากเธอล้มพับไปตอนนี้ ผมกับบาร์บาทอสต่างเล่นอะไรแรงกว่านี้ถึงสามเท่าโดยไม่มีปัญหา เธอไม่รู้สินะ?
ผมเร่งเสียงตัวเองให้ดังขึ้น
‘คุณกามิกิน คุณกามิกิน! ยังเหลือเวลาอีก 20 นาที!’
ในที่สุดกามิกินคืนสติลับมาและมองผมด้วยสายตาที่หมองมัว
’20 นาที…… อ่า, 20 นาที……?’
‘ถูกต้อง แค่เพียง 20 นาที เธออดทนมาถึง 40 นาทีแล้ว ภูมิใจได้เลย!’
’20 นาที……20 นาที……’
กามิกินพึมพัมอย่างอ่อนแรง ราวกับเธอพยายามฝืนจดจำประโยคนั้นเข้าไปในสมองตัวเอง
แสงในดวงตาของเธอค่อยๆฟื้นกลับมา แม้จะไม่กลับมาโดยสมบูรณ์ แต่เพียงแค่ครึ่งเดียวของลำเรือที่เกือบอับปางกำลังพยายามที่จะแล่นให้ไปถึงฝั่งท่ามกลางมหาสมุทรแห่งความสุขทางกาย
‘ข้าชักวิตกแล้วเนี่ย ข้ากังวลเหลือเกินว่า ข้าอาจแพ้ อ่าาา ข้ากังวลจนแทบบ้าแล้ว’
ผมหยิบออกมาอีกขวด
‘ดังนั้น คุณกามิกิน เรามาเข้าสู่ขวดที่สามกันเถอะ’
ยาปลุกเซ็กส์ส่องประกายวาววับในขวด
“……, …….’
ปากของกามิกินเปิดออก
นานมากแล้วล่ะที่หน้ากากที่ฉาบเคลือบบนใบหน้าตามปกติของเธอนั้นแตกกระจายเป็นชิ้นๆ ความหวาดกลัวของเธอนั้นฉายอยู่บนใบหน้าอย่างเห็นได้ชัด
หลังโดนไปสองขวด เธอยังอยู่ในสภาพเช่นนี้ แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้าหาก เธอเอาเข้าไปอีกขวดกันล่ะ……?
‘ทั้งหมด……เทยาทั้งหมดเข้าไป……รวดเดียวพร้อมกัน’
‘อะไรนะ? เธอพูดว่าอะไรนะ?’
ผมถามกลับไปด้วยความประหลาดใจ
‘ให้ใช้ตัวยาทั้งหมดเลยหรือ? พูดจริงๆหรือ? ยังเหลืออีกเยอะเลยนะ’
‘ถึงอย่างไร เจ้าก็ตั้งใจจะให้ข้าดื่มให้หมดอยู่แล้ว……!’
เธอพูดออกมาทั้งที่ตัวยังสั่น
‘เจ้าคิดว่า ข้าไม่เห็นเจตนาชั่วร้ายของเจ้าหรือไง? อีกขวดหรือ, ฮิกก! อึก, เจ้าน่ะกำลังสนุกอยู่……สนุกกับการทรมานข้าด้วยอีกขวด!’
อ้อ ผมเข้าใจแล้ว แทนที่จะค่อยๆเพิ่มปริมาณความเข้มข้นให้มากขึ้นตามกาลเวลา เธออยากจะรับมันเข้าไปรวดเดียวมากกว่า
ทำเอาผมประทับใจเลยล่ะ เหมือนกับนักเรียนบอกกับครูว่า เขาอยากโดนไม้บรรทัดหวดก้นรวดเดียวไปเลยแทนที่จะมาโดนหวดช้าๆทีละครั้ง
เธอคงชอบที่จะโดนความเจ็บปวดครั้งใหญ่ครั้งเดียว ฉับพลันแทนที่จะโดนความเจ็บปวดทรมานต่อเนื่อง
แต่ถึงอย่างนั้น จะเทียบได้อย่างไรกันล่ะ ระหว่างการโดนลงโทษในชั้นเรียนกับพายุของความพึงพอใจทางร่างกายที่เธอกำลังประสบอยู่ ณ ตอนนี้?
ผมพึมพัมออกมาโดยมิได้ตั้งใจ
‘ยอดอะไรเช่นนี้’
แค่นี้ก็ตระหนักรับรู้ได้ถึง พลังใจอันสุดยอดแล้ว
มันเป็นสถานการณ์ที่ต้องใช้กำลังใจมากมายมหาศาลที่มากมายยิ่งกว่าฮีโร่ผู้เหนือฮีโร่ด้วยกัน
ขอบอกเลยว่า เดซี่น่ะหมดสภาพไปตั้งแต่ขวดแรกแล้วด้วยซ้ำ
เทียบกันแล้วอย่างนี้ กามิกินช่างเป็นบุคคลที่ควรแค่แก่ลำดับ 4
‘ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะขอเติมเต็มความปรารถนาของคุณกามิกินเอง’
ผมพยักหน้า จากใจจริงนะ ผมอยากจะสรรเสริญเชิดชูเธอเหมือนกัน
‘แต่ก็น่าเสียใจเหมือนกันนะ ทรมานอย่างนั้นหรือ?
ข้าแค่เพิ่มตัวยาอีกขวดให้กับคุณกามิกินเพราะเป็นห่วงว่า เธอน่ะจะรับไม่ไหวหากใช้โพชั่นรวดเดียวทั้งหมดน่ะสิ’
‘อย่ามา , ทำให้ข้าขำ…….’
‘แต่ดูเหมือนจะเป็นความเข้าใจผิดอย่างมหันต์’
ผมยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้
‘ข้าขอถามเธออีกครั้ง เธอตั้งใจที่จะดื่มมันทั้งหมดรวดเดียวเลยใช่ไหม? ข้าขอเตือนเธอก่อนแล้วนะ คุณกามิกิน โปรดอย่าเข้าใจข้าผิดไป’
‘หึ, อะไร……? เจ้ากลัวว่า, ทุกอย่างจะ ไม่เป็นไปตามแผนรึ……?’
กามิกินหัวเราะ เธอคุมปากตัวเองไม่ได้แล้วจึงหัวเราะออกมาอย่างน่าสังเวช
ดีเลิศประเสริฐศรีเหลือเกิน
‘ฮ่าาาาช์ ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยไม่ได้นะ ถ้าอย่างนั้นหากคุณกามิกินต้องการมันขนาดนี้ ข้าก็ช่วยไม่ได้จริงๆ’
ผมจึงหยิบขวดที่เหลือ วางไว้บนพื้นพร้อมๆกัน
หนึ่ง,สอง,สาม,สี่
‘คุณกามิกิน มีบางอย่างที่ข้าอยากขอโทษเธอไว้ก่อน’
‘……?’
‘อันที่จริงแล้วข้ามีมากกว่า 6 ขวด’
ห้า
หก
เจ็ด
แปด
เก้า
สิบ
สิบเอ็ด
‘ข้ามีทั้งหมดจริงๆ 13 ขวดน่ะ’
ใบหน้าของกามิกินแข็งทื่อ
‘หา……?’
‘ตัวข้านี่ก็เหลือเกินเลยน้า
ทั้งที่ข้าพูดไปว่า ข้ามีเพียง 6 ขวด เพราะเชื่อว่าคุณกามิกินต้องแย่แน่ๆ
แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังสั่งข้าให้เทมัน ‘ทั้งหมด’ ที่เหลือลงไปรวดเดียว
แล้วข้าจะทำอะไรได้ล่ะในฐานะจอมมารลำดับต่ำเช่นนี้’
อ้าาา จะมีใครโง่เกินทนเช่นนี้ได้อีกหนา?
ทำไมเธอถึงคิดอะไรได้ด้านเดียวกันนะ?
ถ้าเช่นนั้นแล้ว กามิกินเอ๋ย
‘ฮื่มมม เหลืออีก 11 ขวด’
‘อะ-อ๊าาา……?’
‘ตามที่ขอมา ข้าก็จัดให้’
ผมกระชับทรวงอกของกามิกินแน่น
‘ฮิกอ๊าาาาา!’
กามิกินกรีดร้องออกมา
ผมสัมผัสไปพื้นที่สุดสยิวเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เริ่มแข่ง
ความเพลิดเพลินทางกายที่เธอสัมผัสมาถึงขณะนี้มันแค่ระดับเด็กเล่นทั้งนั้น
ผมบรรจงเทยาปลุกเซ็กส์ลงไปในปากอีกระลอก
‘มาเริ่มจากขวดแรกกันดีกว่า’
กามิกินพยายามปิดปาก แต่ผมจิกหัวขมของเธอเมื่อเธอพยายามทำแบบนั้น
ผมไม่ปล่อยเป็นอย่างนั้นหรอกน่า,
กามิกิน กามิกินเอ๋ย เธอไม่มีทางเลือกอื่นแล้วนอกจากยอมคล้อยตามคำสั่งและเสียงครางของร่างกายตน และทุกครั้งที่เธอทำแบบนั้น ผมก็กรอกโพชั่นลงไปอีกขวดลงไปยังปากที่เปิดอ้า
‘ขวดที่สอง,สาม,สี่━’
และอีกขวด
‘ขวดที่เจ็ด,แปด,เก้า’
‘กรึบอึก━อ่าา, พุ่บ!’
กามิกินครางออกมาด้วยเสียงถอนใจอันแสบเจ็บปวด
มีโพชั่นมากมายอยู่ในปาก ที่ไหลไปก็ถือว่าเยอะ แต่ถึงกระนั้น ช่างมันเถอะ ผลลัพธ์ที่ได้มันคุ้มกว่านั้น
‘ขวดที่สิบ และขวดที่สิบเอ็ด!’
ผมเทจนหมดยันขวดสุดท้าย
กามิกินถึงกับอ้าปากค้าง ขณะที่น้ำยาปลุกเซ็กส์ไหลลงมาอย่างกับน้ำตก การกระตุ้นที่หน้าอก หัวนม ด้วยความพึงพอใจอันมหาศาลมากล้นจนเกินความสามารถของสมอง ทำเอาเธอเกือบจะหมดสติ
‘ขอแสดงความยินดีด้วย คุณกามิกิน ตอนนี้เหลือเวลาเพียง 10นาที เท่านั้น ขอให้มีความสุข’
ผมปรบมือให้เธอราวกับเป็นผู้ชมที่เฝ้าดูโอเปร่า
‘ขอเพียงผ่าน สิบนาทีนี้ไปเธอก็จะกลายเป็นผู้ชนะ’
และแน่นอนว่า นี่เป็น 10นาทีที่ทรมานยิ่งกว่าตกนรก
Comments
Dungeon Defense (WN) 236 การสู้รบของจอมมาร (7) ฅฅฅฅฅฅฅฅฅฅฅฅฅฅฅฅฅฅฅ
โพชั่นไหลเข้าไปในปากของเธอเป็นปริมาณมาก
‘อุบ, อึก……ฮ่าาาช์, อุบ……!’
สีหน้าของกามิกินบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด ผมไม่สนใจและยังคงกรอกตัวยาต่อไป ยากระตุ้นเซ็กส์นั้นไม่ได้ไหลลงคอเธอหมดมีบางส่วนไหลออกข้างปาก
ดวงตาของกามิกินนั้นชุ่มโชกไปด้วยน้ำตาขณะที่เกิดสัมผัสพึงพอใจขึ้นมาอย่างเข้มข้น เธอนั้นเลอะเปรอะไปด้วยตัวยาที่ผสมกับน้ำลายรอบปากเธอ
พอผมถอนขวดออกจากปากเธอ มันก็เกิดเสียงดัง ‘ป๊อบ’ อันแสนน่ารักดังขึ้น
กามิกินพูดทั้งๆที่ปากยังสั่น
‘เดี๋ยว ข้าบอก……ข้าบอกให้เจ้ารอก่อน!’
ตาของเธอดุร้าย แม้สมองของเธอคงกลายเป็นค็อคเทลแก้วชมพูไปแล้วก็ตามแต่เธอก็ยังมีความมุ่งร้ายเหลืออยู่
‘รออย่างนั้นรึ? อย่าบอกนะว่า เธอต้องการให้เลิกแล้วน่ะ’
‘มันไม่ใช่อย่างนั้น แต่……อุก……เอาให้ช้าลง……!’
‘โทษทีนะ แต่เรื่องนั้นน่ะ มันเป็นไปไม่ได้’
ผมมองเธอด้วยสายตาแสดงถึงความขอโทษ
‘มีเวลาจำกันและตอนนี้มันผ่านไปแล้ว ถึง 35นาที
ข้าเสียใจด้วยจริงๆนะ ข้าไม่มีเวลามาสนใจสภาพของคุณกามิกินตอนนี้หรอก’
เอาตรงๆผมอยากเอาแท่งเนื้อของผมยัดเข้าไปในร่างของกามิกินทันทีด้วยซ้ำ
เธอจะต้องคลั่งตายด้วยความสุขกายที่มหาศาลและยอมแพ้แน่ๆ แต่จะทำแบบนั้นไปเพื่ออะไรกันล่ะ? มันไร้รสนิยมเสียเหลือเกิน ไม่ต่างจากการทำลายดอกไม้ด้วยค้อนปอนด์นั่นแหละ
ผมกระซิบข้างหูของกามิกิน
‘ข้าไม่มีทางชนะหรอก หากข้าไม่ใส่สุดน่ะ เธอน่ะร้ายกาจเกินไปนะ คุณกามิกิคนสวยจ๋า’
‘อ้าก! ……อย่ามากระซิบ ข้างๆหูข้า!’
ไหล่ของกามิกินนั่นกระตุกทันทีที่ผมพ่นลมเบาๆเข้าไปที่หู
เธอคงถึงจุดแค่เพียงโดนเสียงกระซิบปลุกเร้ากระตุ้นอย่างมาก
ยาปลุกเซ็กส์ขวดที่สองที่ผมกรอกปากเธอไปคงส่งผลแล้วล่ะ ดี ดีมาก
ตอนนี้ทั่วทั้งโลกประดุจดั่งเครื่องทรมานกามิกินแล้ว ใบหญ้าบนพื้นนั้นแทบไม่ต้องแท่งดุ้นที่คอยเสียดแทงเข้าไปในร่าง และลมเย็นที่พักมาก็ยังคงทะลวงอย่างไร้ปรานี
‘ฮึก อั่กก……อาาา, ฮู่วววว……! อึก……!’
กามิกินนั้นถึงจุดสุดยอดไปหลายต่อหลายครั้งทั้งที่ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ น้ำกามของเธอไหลออกมาที่น่องไม่หยุด กลิ่นมันเหมือนกับลูกพีช
‘เอาอย่างนี้เป็นไง? ข้าจะกรอกยาให้ช้าลงหน่อยตามที่คุณกามิกินปรารถนาเลยล่ะ แต่ทว่า จะต้องต่อเวลาเพิ่มอีก 30 นาทีนะ’
‘อ่าาา, อูววว, อ่าาาา…….’
กามิกินส่ายหัว เธอไม่เหลือแรงที่จะพูดปฏิเสธแล้ว ช่วยไม่ได้ที่เธอจะครางไม่หยุดแบบนั้น
‘น่าเสียดายจังนะ’
ผมอุตส่าห์แนะนำด้วยการให้เกียรติแล้วจริงๆ
การมอบความหวังให้อีกฝ่ายยังไงล่ะ
กามิกินอาจจะคิดว่า ผมกำลังรู้สึกกดดันกับเวลาที่ผ่านไป
ผมอาจจะแกล้งทำเป็นใจเย็นและหาทางยืดเวลาออกไปให้นานที่สุดสินะ?
เปล่าเลย ไม่ใช่เลย ผมอาจจะกำลังดิ้นรนอย่างมากแต่ไม่ใช่ว่าผมเสียเปรียบแต่อย่างใด
เธอต่างหากล่ะที่กำลังทุกข์ และกลุ้มอยู่ ไม่ใช่ผม
แค่อีกนิดเดียวเท่านั้น เธอแค่ทนต่อไปอีกนิดเดียวเท่านั้น…….
แค่อีกนิดเดียว สุดท้ายแล้วสิ่งนี้นี่แหละที่ทำให้อีกฝ่ายข่มกลั้นได้ดีขึ้น
มันเป็นเรื่องจริง ผมผ่านประสบการณ์ทำนองนี้มานักต่อนักแล้ว อยากจะทรมานใครสักคนอย่างนั้นหรือ? ก็ต้องมอบโอกาสความเป็นไปได้อันมากมายให้กับเจ้านั่น อย่าไปต้อนให้พวกนั้นหรือไม่เปิดตัวเลือก หรือทางหนีไว้เลย
พูดอีกอย่างคือ การทำแบบนั้นน่ะ มันขาดไร้ซึ่งสุนทรียภาพทางความงาม
ความสิ้นหวังนั้นจะหอมหวานยิ่ง ถ้าหากมีพวกนั้นพบว่า ตัวเองมีโอกาสที่จะสามารถไขว่คว้าด้วยตัวเองได้
‘แหม ตัวข้านี่นะ คุณกามิกิน ตาของเธอนั้นเลอะเปรอะไปหมดแล้ว ข้าจะเช็ดน้ำตาให้ท่านนะ’
‘อ้าา เดี๋ยว ไม่ ━ฮิก, อย่าทำ!’
กามิกินตะโกนขึ้นมาอย่างสิ้นหวัง
เธอคงจะหวาดกลัวมาก พอคิดได้ว่า มันจะเกิดอะไรขึ้นหากผมใช้นิ้วไปแตะสัมผัสกับผิวของเธอ ณ ขณะนี้
ผมยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน
‘หรือข้าควรจะหยุดดีนะ?’
กามิกินไม่พูด
ผมใช้จังหวะนั้นปาดน้ำตาเธอด้วยนิ้วของผม
‘อ๊าาาาาาาา!’
น้ำเสียงยั่วสวาทกระตุ้นราคะของเธอดังไปทั่วผืนฟ้า
‘อย่าห่วงไปเลยนะ นิ้วของนั้นไม่ต่ำช้ามารยาทรามขนาดที่จะปล่อยให้สาวน้อยตรงหน้าต้องร้องไห้เพียงลำพังหรอก’
‘อุ่กกก ฮิกกกกก! ฮึกก อ๊าาาห์!’
ริมฝีปากกามิกินนั้นบูดเบี้ยวทุกครั้งที่ผมปาดน้ำตาให้เธอ ซี่โครงกะเพื่อมขึ้นลงขณะที่บิดตัวไปรอบๆ เธอนั้นชุ่มโชกราวกับอาบด้วยน้ำมัน แต่ความจริงแล้วมันคือ เหงื่อที่ไหลออกมาจากทั่วทั้งร่าง
เห็นไหมล่ะ ยังไม่นับว่าผมเป็นสุภาพบุรุษอีกหรือไร?
ผมไม่ได้ฝืนเอาไอ้น้องชายผมกระแทกกามิกินตั้งแต่แรก สุภาพบุรุษเองก็สมควรจะแสดงพฤติกรรมอันแสนสุภาพสิ ดังนั้นจึงเป็นธรรมดาที่ต้องเลือกเส้นทางที่ยากกว่าคนทั่วไป
มอบโอกาสให้อีกฝ่าย แบกรับความเสี่ยงที่จะล้มเหลว ทั้งยังมอบความหวังให้
และเมื่อตอนนั้นยามที่พบว่า มันไร้สิ้นซึ่งความหวัง เมื่อค้นพบถึงสัจจะข้อนั้น
ผมเชื่อโดยไม่เคยกังขาสงสัยเลยว่า <หีบแพนโดร่า> ที่บรรพบุรุษของพวกเราอยากจะส่งต่อมาให้พวกเราก็คือ สิ่งนี้นี่เอง
แพนโดร่า จงเจริญ! กามิกิน จงเจริญ!
‘ดูเหมือนน้ำตาเธอจะไหลไม่ยอมหยุดเลยนะเนี่ย มือข้าเองก็เริ่มเปียกเพราะน้ำตาแล้ว!’
‘ข้า, อั่ก, อึ่กกก! ไม่, เจ้าสิ่งนี้,ฮิก , ไม่!’
ผมยังคงใช้นิ้วปาดน้ำตาเธอเบาๆ
กามิกินยังคงหลั่งน้ำตาออกมาด้วยความพึงพอใจในทุกครั้ง ถือว่ามันดีมากจริงๆ ทำให้ผมสามารถเช็ดน้ำตาเธอต่อเนื่องไม่มีหยุดพัก
ช่างเป็นวัฏจักรที่น่าเชยชมยิ่ง!
เมื่อใดที่ผมเช็ดน้ำตาออก ก็จะได้สร้างลูปแห่งความพึงพอใจอันไร้ที่สิ้นสุดขึ้นมา ผมถึงกับอึ้งในกฏธรรมชาติตรงหน้า
กามิกิน จงเจริญ! เอนโทรนปี้ จงเจริญ!
ผมหยุดมือชั่วครู่ก่อนจะพูดขึ้น
‘ยังเหลือเวลาอีก 20 นาที ’
‘หน่าาาา, อั่กกกก……ฮิกกก…….’
‘คุณกามิกิน ฟังอยู่หรือเปล่า?’
ดวงตาของกามิกินเริ่มลอยโดยสมบูรณ์ ผมไม่ได้แตะพื้นที่รอบดวงตาเธออีกต่อไปแล้ว แต่ร่างทั้งร่างยังคงกระตุกอย่างรุนแรงด้วยความรู้สึกพึงใจที่ยังตกค้างอยู่
แหม ผมนี่ มันจะเป็นปัญหาเอาหากเธอล้มพับไปตอนนี้ ผมกับบาร์บาทอสต่างเล่นอะไรแรงกว่านี้ถึงสามเท่าโดยไม่มีปัญหา เธอไม่รู้สินะ?
ผมเร่งเสียงตัวเองให้ดังขึ้น
‘คุณกามิกิน คุณกามิกิน! ยังเหลือเวลาอีก 20 นาที!’
ในที่สุดกามิกินคืนสติลับมาและมองผมด้วยสายตาที่หมองมัว
’20 นาที…… อ่า, 20 นาที……?’
‘ถูกต้อง แค่เพียง 20 นาที เธออดทนมาถึง 40 นาทีแล้ว ภูมิใจได้เลย!’
’20 นาที……20 นาที……’
กามิกินพึมพัมอย่างอ่อนแรง ราวกับเธอพยายามฝืนจดจำประโยคนั้นเข้าไปในสมองตัวเอง
แสงในดวงตาของเธอค่อยๆฟื้นกลับมา แม้จะไม่กลับมาโดยสมบูรณ์ แต่เพียงแค่ครึ่งเดียวของลำเรือที่เกือบอับปางกำลังพยายามที่จะแล่นให้ไปถึงฝั่งท่ามกลางมหาสมุทรแห่งความสุขทางกาย
‘ข้าชักวิตกแล้วเนี่ย ข้ากังวลเหลือเกินว่า ข้าอาจแพ้ อ่าาา ข้ากังวลจนแทบบ้าแล้ว’
ผมหยิบออกมาอีกขวด
‘ดังนั้น คุณกามิกิน เรามาเข้าสู่ขวดที่สามกันเถอะ’
ยาปลุกเซ็กส์ส่องประกายวาววับในขวด
“……, …….’
ปากของกามิกินเปิดออก
นานมากแล้วล่ะที่หน้ากากที่ฉาบเคลือบบนใบหน้าตามปกติของเธอนั้นแตกกระจายเป็นชิ้นๆ ความหวาดกลัวของเธอนั้นฉายอยู่บนใบหน้าอย่างเห็นได้ชัด
หลังโดนไปสองขวด เธอยังอยู่ในสภาพเช่นนี้ แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้าหาก เธอเอาเข้าไปอีกขวดกันล่ะ……?
‘ทั้งหมด……เทยาทั้งหมดเข้าไป……รวดเดียวพร้อมกัน’
‘อะไรนะ? เธอพูดว่าอะไรนะ?’
ผมถามกลับไปด้วยความประหลาดใจ
‘ให้ใช้ตัวยาทั้งหมดเลยหรือ? พูดจริงๆหรือ? ยังเหลืออีกเยอะเลยนะ’
‘ถึงอย่างไร เจ้าก็ตั้งใจจะให้ข้าดื่มให้หมดอยู่แล้ว……!’
เธอพูดออกมาทั้งที่ตัวยังสั่น
‘เจ้าคิดว่า ข้าไม่เห็นเจตนาชั่วร้ายของเจ้าหรือไง? อีกขวดหรือ, ฮิกก! อึก, เจ้าน่ะกำลังสนุกอยู่……สนุกกับการทรมานข้าด้วยอีกขวด!’
อ้อ ผมเข้าใจแล้ว แทนที่จะค่อยๆเพิ่มปริมาณความเข้มข้นให้มากขึ้นตามกาลเวลา เธออยากจะรับมันเข้าไปรวดเดียวมากกว่า
ทำเอาผมประทับใจเลยล่ะ เหมือนกับนักเรียนบอกกับครูว่า เขาอยากโดนไม้บรรทัดหวดก้นรวดเดียวไปเลยแทนที่จะมาโดนหวดช้าๆทีละครั้ง
เธอคงชอบที่จะโดนความเจ็บปวดครั้งใหญ่ครั้งเดียว ฉับพลันแทนที่จะโดนความเจ็บปวดทรมานต่อเนื่อง
แต่ถึงอย่างนั้น จะเทียบได้อย่างไรกันล่ะ ระหว่างการโดนลงโทษในชั้นเรียนกับพายุของความพึงพอใจทางร่างกายที่เธอกำลังประสบอยู่ ณ ตอนนี้?
ผมพึมพัมออกมาโดยมิได้ตั้งใจ
‘ยอดอะไรเช่นนี้’
แค่นี้ก็ตระหนักรับรู้ได้ถึง พลังใจอันสุดยอดแล้ว
มันเป็นสถานการณ์ที่ต้องใช้กำลังใจมากมายมหาศาลที่มากมายยิ่งกว่าฮีโร่ผู้เหนือฮีโร่ด้วยกัน
ขอบอกเลยว่า เดซี่น่ะหมดสภาพไปตั้งแต่ขวดแรกแล้วด้วยซ้ำ
เทียบกันแล้วอย่างนี้ กามิกินช่างเป็นบุคคลที่ควรแค่แก่ลำดับ 4
‘ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะขอเติมเต็มความปรารถนาของคุณกามิกินเอง’
ผมพยักหน้า จากใจจริงนะ ผมอยากจะสรรเสริญเชิดชูเธอเหมือนกัน
‘แต่ก็น่าเสียใจเหมือนกันนะ ทรมานอย่างนั้นหรือ?
ข้าแค่เพิ่มตัวยาอีกขวดให้กับคุณกามิกินเพราะเป็นห่วงว่า เธอน่ะจะรับไม่ไหวหากใช้โพชั่นรวดเดียวทั้งหมดน่ะสิ’
‘อย่ามา , ทำให้ข้าขำ…….’
‘แต่ดูเหมือนจะเป็นความเข้าใจผิดอย่างมหันต์’
ผมยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้
‘ข้าขอถามเธออีกครั้ง เธอตั้งใจที่จะดื่มมันทั้งหมดรวดเดียวเลยใช่ไหม? ข้าขอเตือนเธอก่อนแล้วนะ คุณกามิกิน โปรดอย่าเข้าใจข้าผิดไป’
‘หึ, อะไร……? เจ้ากลัวว่า, ทุกอย่างจะ ไม่เป็นไปตามแผนรึ……?’
กามิกินหัวเราะ เธอคุมปากตัวเองไม่ได้แล้วจึงหัวเราะออกมาอย่างน่าสังเวช
ดีเลิศประเสริฐศรีเหลือเกิน
‘ฮ่าาาาช์ ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยไม่ได้นะ ถ้าอย่างนั้นหากคุณกามิกินต้องการมันขนาดนี้ ข้าก็ช่วยไม่ได้จริงๆ’
ผมจึงหยิบขวดที่เหลือ วางไว้บนพื้นพร้อมๆกัน
หนึ่ง,สอง,สาม,สี่
‘คุณกามิกิน มีบางอย่างที่ข้าอยากขอโทษเธอไว้ก่อน’
‘……?’
‘อันที่จริงแล้วข้ามีมากกว่า 6 ขวด’
ห้า
หก
เจ็ด
แปด
เก้า
สิบ
สิบเอ็ด
‘ข้ามีทั้งหมดจริงๆ 13 ขวดน่ะ’
ใบหน้าของกามิกินแข็งทื่อ
‘หา……?’
‘ตัวข้านี่ก็เหลือเกินเลยน้า
ทั้งที่ข้าพูดไปว่า ข้ามีเพียง 6 ขวด เพราะเชื่อว่าคุณกามิกินต้องแย่แน่ๆ
แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังสั่งข้าให้เทมัน ‘ทั้งหมด’ ที่เหลือลงไปรวดเดียว
แล้วข้าจะทำอะไรได้ล่ะในฐานะจอมมารลำดับต่ำเช่นนี้’
อ้าาา จะมีใครโง่เกินทนเช่นนี้ได้อีกหนา?
ทำไมเธอถึงคิดอะไรได้ด้านเดียวกันนะ?
ถ้าเช่นนั้นแล้ว กามิกินเอ๋ย
‘ฮื่มมม เหลืออีก 11 ขวด’
‘อะ-อ๊าาา……?’
‘ตามที่ขอมา ข้าก็จัดให้’
ผมกระชับทรวงอกของกามิกินแน่น
‘ฮิกอ๊าาาาา!’
กามิกินกรีดร้องออกมา
ผมสัมผัสไปพื้นที่สุดสยิวเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เริ่มแข่ง
ความเพลิดเพลินทางกายที่เธอสัมผัสมาถึงขณะนี้มันแค่ระดับเด็กเล่นทั้งนั้น
ผมบรรจงเทยาปลุกเซ็กส์ลงไปในปากอีกระลอก
‘มาเริ่มจากขวดแรกกันดีกว่า’
กามิกินพยายามปิดปาก แต่ผมจิกหัวขมของเธอเมื่อเธอพยายามทำแบบนั้น
ผมไม่ปล่อยเป็นอย่างนั้นหรอกน่า,
กามิกิน กามิกินเอ๋ย เธอไม่มีทางเลือกอื่นแล้วนอกจากยอมคล้อยตามคำสั่งและเสียงครางของร่างกายตน และทุกครั้งที่เธอทำแบบนั้น ผมก็กรอกโพชั่นลงไปอีกขวดลงไปยังปากที่เปิดอ้า
‘ขวดที่สอง,สาม,สี่━’
และอีกขวด
‘ขวดที่เจ็ด,แปด,เก้า’
‘กรึบอึก━อ่าา, พุ่บ!’
กามิกินครางออกมาด้วยเสียงถอนใจอันแสบเจ็บปวด
มีโพชั่นมากมายอยู่ในปาก ที่ไหลไปก็ถือว่าเยอะ แต่ถึงกระนั้น ช่างมันเถอะ ผลลัพธ์ที่ได้มันคุ้มกว่านั้น
‘ขวดที่สิบ และขวดที่สิบเอ็ด!’
ผมเทจนหมดยันขวดสุดท้าย
กามิกินถึงกับอ้าปากค้าง ขณะที่น้ำยาปลุกเซ็กส์ไหลลงมาอย่างกับน้ำตก การกระตุ้นที่หน้าอก หัวนม ด้วยความพึงพอใจอันมหาศาลมากล้นจนเกินความสามารถของสมอง ทำเอาเธอเกือบจะหมดสติ
‘ขอแสดงความยินดีด้วย คุณกามิกิน ตอนนี้เหลือเวลาเพียง 10นาที เท่านั้น ขอให้มีความสุข’
ผมปรบมือให้เธอราวกับเป็นผู้ชมที่เฝ้าดูโอเปร่า
‘ขอเพียงผ่าน สิบนาทีนี้ไปเธอก็จะกลายเป็นผู้ชนะ’
และแน่นอนว่า นี่เป็น 10นาทีที่ทรมานยิ่งกว่าตกนรก
Comments